Zamówiłem sushi z najgorszą oceną w mieście. To, co przyszło, mnie przerosło!

Czy można naprawdę tak bardzo zepsuć sushi? Z czystej ciekawości – i trochę też dla adrenaliny – postanowiłem to sprawdzić. Wchodząc na aplikację do zamawiania jedzenia, przefiltrowałem wszystkie sushi bary od najniżej ocenianych. Znalazłem jeden, który zbierał baty w komentarzach: „rozpadło się w rękach”, „smakowało jak wczorajsze”, „łosoś? bardziej jak breja” – pisali użytkownicy. Pomyślałem: no dobra, najwyżej się potruję. Kliknąłem „zamów” i czekałem.

Pierwsze wrażenie: opakowanie jak z czasów PRL

Nie jestem przesadnie wybredny, ale gdy dostawca wręczył mi karton przypominający pudełko po butach, nie wróżyło to niczego dobrego. Brak firmowej torebki, brak nawet naklejki z logo. Po prostu karton, taśma klejąca i długopisem napisane „sushi 18 szt.”. Niech będzie, nie zamawiałem designu. Otwieram.

Sushi, które nie trzyma formy

Po uniesieniu pokrywki miałem dwie myśli. Pierwsza: czy to się w ogóle trzyma kupy? Druga: czy to w ogóle jest sushi? Rolki były porozrzucane, jakby ktoś je wrzucił do środka z zamkniętymi oczami. Ryż wyglądał, jakby był gotowany dzień wcześniej, a ryba – cóż, kolor sugerował, że dawno temu miała lepsze dni.

Jedna rolka była rozpadnięta całkowicie. Serio – wyglądała, jakby ktoś ją wcześniej próbował złożyć, ale się rozmyślił. Imbir? Mikroskopijna porcja. Wasabi? Pasta przypominająca modelinę. Sos sojowy? Z jakiegoś powodu w plastikowej zakrętce, a nie saszetce. Pomyślałem: Okej. Idziemy dalej. Test smaku.

Smak, który trudno opisać

Pierwszy kęs i… hmm. Ryż był klejący, ale nie w ten dobry sposób. Bardziej jak lekko rozgotowany makaron. Łosoś – jeśli to faktycznie był łosoś – miał konsystencję pasty do kanapek. Ogórek był w porządku, choć dziwnie słodki. W jednej rolce trafiłem na coś, co miało być awokado, ale bardziej przypominało gotowane jabłko. W innej – majonez, który dominował nad wszystkim. Nie chcę być brutalny, ale to sushi smakowało, jakby zostało przygotowane przez kogoś, kto kiedyś słyszał o Japonii, ale nie miał pojęcia, co to kuchnia japońska. I raczej nie miał pojęcia o świeżości produktów. Po trzech rolkach odpuściłem.

Dlaczego to się w ogóle sprzedaje?

Zacząłem się zastanawiać – skoro ktoś to sprzedaje i dowozi, to znaczy, że są klienci, którzy to kupują. Może chodzi o cenę? Może o brak alternatywy w danej dzielnicy? A może ludzie po prostu nie wiedzą, jak powinno smakować dobre sushi? Tak czy inaczej – to było doświadczenie, które wiele mnie nauczyło. Przede wszystkim: nigdy nie ignoruj ocen i komentarzy innych klientów. One nie biorą się znikąd.

Podsumowanie: nauczka na przyszłość

Nie jestem hejterem. Uwielbiam dawać szansę miejscom z potencjałem. Ale są granice. Sushi, które przyszło, było nie tylko niesmaczne, ale też zupełnie pozbawione szacunku do klienta i do samej idei tej potrawy. Jeśli coś ma być tanie, nie znaczy, że ma być kiepskie. Na szczęście, w naszym rankingu Top10Sushi.pl znajdziesz miejsca, gdzie sushi traktuje się poważnie. Świeżość, jakość i smak – to trzy rzeczy, które powinny być standardem, nie luksusem!